* Βερολίνο W, Rankestrasse 24
7.1.14.
Αγαπητέ καθηγητή,
Διαπραγματεύσεις με τους εισηγητές για την Επετηρίδα λειτούργησε καλά. Ξοδεύω κάθε ελεύθερο λεπτό δουλεύοντας με την παρόρμηση να δω.
Αυτά που μου είπατε σχετικά με τη γένεση του μαζοχισμού με έχουν βάλει τις τελευταίες μέρες σε έναν δρόμο που μου φαίνεται πολλά υποσχόμενος.. Αυτή είναι η ανάλυση του επιδεικισμού (ως διαστροφής, και όχι οι γενικές επιδεικτικές κλίσεις των νευρωτικών). Οι σύνδεσμοι με το άγχος του ευνουχισμού μου φαίνονται αρκετά προφανείς. Τάση προς επίδειξη ή αποκάλυψη, θα ήταν να δείξουμε το μέρος του σώματος για το οποίο νιώθουμε άγχος, για διαφορετικούς λόγους, που όμως τις περισσότερες φορές συγκλίνουν :
- Καταναγκασμός με προφορά άγχους; γυμνωνόμαστε από αγωνία (λόγω της απειλής του ευνουχισμού), ακούγοντας έτσι (σαν τον μαζοχιστή) η ασυνείδητη επιθυμία και παρόρμηση να ευνουχιστεί.
- Δείχνουμε τον εαυτό μας με περιφρόνηση : παρά την απειλή, Έχω ακόμα το πέος μου!
- Επιθυμία επιβολής στη γυναίκα, ή να τον τρομάξει. Προσπαθήστε να υποκινήσετε με αυτόν τον τρόπο, η γυναίκα να ενεργεί το ίδιο, μειωμένη σεξουαλική δραστηριότητα (άγχος ευνουχισμού) δεν επιτρέπει καμία άλλη διαδικασία. (Στις περισσότερες περιπτώσεις, ταυτόχρονα υπάρχει ανικανότητα.) Σύμφωνα με την ανάλυσή μου, η προέλευση της έκθεσης ανάγεται με απόλυτη βεβαιότητα στη μητέρα. Προσπάθεια να ανταγωνιστεί τον πατέρα.
Είναι αργά, Σας ζητώ λοιπόν να δικαιολογήσετε αυτήν την ανεπαρκή παρουσίαση.
Η γυναίκα μου ευχαριστεί θερμά την κόρη σου Άννα για το γράμμα της. Για τα υπόλοιπα, λάβετε τους χαιρετισμούς μας από οικογένεια σε οικογένεια και τις καλύτερες ευχές μας για 1914.
Όπως πάντα, σας
Καρλ Αβραμ.