Η ανάγνωσή μας του σεμιναρίου του Λακάν με τίτλο : Το σινθομέ (Livre XXIII), μας οδηγεί στην παρατήρηση μιας θεμελιώδους ρήξης, ακόμα κι αν φαίνεται πολύ αργά σε αναγνώστες και ακροατές που βιάζονται.

Όπου το σύμπτωμα του Φρόιντ (ψυχική πραγματικότητα, λέει και ο Οιδίποδας) γίνεται το άσυλο του Λακάν, το παλιό του σύστημα παραγωγής που επιβιώνει στο νέο.

Αδύνατο πριν από τη διάκριση μεταξύ τραύματος ( Αρχέγονη παρόρμηση ) και αποκλεισμός (ψύχωση) στις αντίστοιχες σχέσεις τους με την πραγματικότητα που διακυβεύεται.