23-07-1914 Ferenczi à Freud

492 Σίδερο

INTERNATIONAL JOURNAL OF MEDICAL ψυχαναλύω Επιμέλεια από τον καθηγητή Dr SIgM. Freud συντάκτες : Ο Δρ. μικρό. Ferenczi, Βουδαπέστη, VII. Elisabethring 54/ Ο Δρ. Otto Rank, Wien IX / 4, Simon σκέφτηκε σοκάκι 8 Verlag Hugo Heller & C °, Βιέννη, Εγώ. Αγρότη Market N ° 3

Abonnementspreis : όλο το χρόνο (6 Φυλλάδια, 36-40 Τόξο) K 21.60 = MK. 18.

Βουδαπέστη, ο 23 Ιούλιος 1914

Αγαπητέ καθηγητή,

Αμέσως μετά την αποστολή της επιστολής στην οποία απαντήσατε τόσο άμεσα, Ο ίδιος είχα αμφιβολίες για την ακρίβεια της κρίσης μου σχετικά με τη συναισθηματική σου ζωή, και βρήκα πολλά σημάδια που μιλούσαν υπέρ του γεγονότος ότι η κρίση μου σε αυτό το σημείο θα μπορούσε να διαταραχθεί πολύ από υποκειμενικούς παράγοντες. Το γράμμα σας με καθησύχασε με αυτή την έννοια.. Ομολογώ ότι μπορεί να είχα υπερεκτιμήσει τη σημασία του Γιουνγκ στη συναισθηματική σου ζωή, όπως και ο ίδιος, και μπορείς να με πιστέψεις, Δεν είμαι πολύ περήφανος για αυτό το σύμπτωμα της ασυνείδητης ταύτισης με τον Γιουνγκ. Αλλιώς, Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος : η κρίση μου δεν θα επηρεαστεί ποτέ από το ασυνείδητο πατρικό σύμπλεγμα σε σημείο να με απομακρύνει από το στέρεο έδαφος της ψυχανάλυσης, ακόμα κι αν είναι μόνο ένα βήμα. Τι μπορούν να παράγουν το πολύ τα συμπλέγματά μου, είναι αναστολή στη δουλειά ; δεν θα μπορέσουν ποτέ να πετύχουν θετικά πράγματα (όπως να επαναστατήσεις ή να αγοράσεις το δικό σου κανόνι [1]). Ότι «επιτίθεμαι στα πράγματα διαφορετικά από σένα» και ότι δεν μπορείς να παρακολουθείς τα έργα μου αβίαστα, Το ξέρω κι εγώ εδώ και πολύ καιρό ; αυτή είναι η δεύτερη πηγή από την οποία προκύπτει η ανικανότητά μου για εργασία ; Πράγματι, Ο λόγος μου λέει ότι ο σωστός τρόπος να επιτεθείς στα πράγματα είναι ακριβώς ο τρόπος που το κάνεις, ΕΣΕΙΣ. Κι όμως, Δεν μπορώ να σταματήσω τη φαντασία μου να ακολουθήσει το δικό της δρόμο (κυκλικές διαδρομές, ίσως ?). Το αποτέλεσμα είναι : μια σειρά από ιδέες που δεν γίνονται ποτέ πράξη. Αν είχα το θάρρος να γράψω απλώς τις ιδέες και τις εμπειρίες μου —χωρίς να ανησυχώ για τις μεθόδους σας και την κατεύθυνση της δουλειάς σας—, θα ήμουν γόνιμος συγγραφέας και, ολοκλήρωση, θα εξακολουθούσαν να εμφανίζονται αμέτρητα σημεία συνάντησης μεταξύ των αποτελεσμάτων μου και των δικών σας. Μέχρι εδώ, τουλάχιστον, αυτό συνέβαινε πάντα ; Βρήκα πολλές από τις δικές μου ιδέες στη δουλειά σας (είναι αλήθεια, διέταξε πολύ πιο συνετά). Το καλύτερο μέσα σου είναι ο εχθρός του καλού μέσα μου !

Ελπίζω ότι θα με βάλεις σε θέση να κατακτήσω αυτά τα πράγματα μέσω της ψυχανάλυσης. Εν τω μεταξύ, Θα σταθώ όσο καλύτερα μπορώ.

Μόλις ξεφύλλισα το βιβλίο των Régis και Hesnard (Ψυχανάλυση, βιβλιοθήκη F. Alcan)(2) που, κι αυτός, λαμβάνει ήδη υπόψη το σχίσμα του Γιουνγκ. Πέρα από την αντικειμενικότητά του (συγγενεύων), που εκδηλώνεται μόνο με την ειλικρινή αναπαραγωγή του περιεχομένου της δουλειάς σας, αυτό το βιβλίο δεν είναι λιγότερο θρασύ στις κρίσεις του από αυτές των Γερμανών κριτικών ; Σε αυτό προστίθεται η γελοία ματαιοδοξία του να φέρνεις πίσω στους Γάλλους όλα όσα είναι απαραίτητα στο δόγμα σου. — Ο πραγματικός Γάλλος ψυχαναλυτής δεν έχει έρθει ακόμα.

Ο 30 Ιούλιος, Πάω στα Τάτρα, όπου θέλω να μείνω δύο-τρεις μέρες, και να κάνετε μικρές εκδρομές. Τότε, στο δρόμο για το Λονδίνο, χωρίς να σταματήσει. Ελπίζω να μπορώ να σας δώσω, από εκεί, καλά νέα από την Annerl.

Με εκτίμηση σε εσάς και τη γυναίκα σας, από

Ferenczi σας

1. T δείτε. Εγώ, 357 Σίδηρος και σημειώσεις 3.


(2) Το πρώτο έργο αφιερωμένο στην ψυχανάλυση δημοσιεύτηκε στη Γαλλία, από τον Emmanuel Régis (1855-1918), καθηγητής στην Κλινική Ψυχικών Ασθενειών στο Μπορντό, και ο βοηθός του, Angelo Louis Marie Hesnard (1886-1969) : Ψυχανάλυση νευρώσεων και ψυχώσεων, .τις ιατρικές και εξωιατρικές εφαρμογές του (Παρίσι, βιβλιοθήκη F. Alcan, 1914). Ο Ferenczi έκανε μια κριτική ανάλυσή του στο «Ψυχανάλυση που είδαμε από την Ψυχιατρική Σχολή του Μπορντό», Ψυχανάλυση, II, p. 209-231. Δείτε επίσης την αντίδραση του Φρόυντ στον Χέσναρντ : «Αγαπητέ και αξιότιμε συνάδελφε, σας ευχαριστώ θερμά για τη δουλειά σας (και αυτή του Régis) εκτιμητέο και, Ελπίζω, πλούσιο σε επιτυχίες, για το οποίο μπόρεσα να προσφέρω το υλικό. Ίσως εξοικειωθείτε- κι εσύ με τον συμβολισμό του οποίου δεν μπορούμε, Αλίμονο, χωρίς αμφιβολία. Δικός σου Freud. » (Edith Félix-Hesnard, «Οι απαρχές της ψυχανάλυσης στη Γαλλία», Ευρώπη, Ειδικό τεύχος Freud, 539, Μάρτιος 1974, p. 73.)