“Η παράδοση όχι μόνο έχει διατηρήσει τα ονόματα όλων των σκύλων που κατασπάραξαν το Actaeon, αλλά διατήρησε τη σειρά με την οποία έγινε η θεραπεία.. Ήταν πρώτοι οι Melanchetes που, που αναδύεται πίσω από το Actaeon, έδωσε την πρώτη μπουκιά στην πλάτη. Ο Θεοδάμας ήταν ο δεύτερος και είχε στόχο τα νεφρά. Ο Ορεσίτροφος κόλλησε στον ώμο του. Στη συνέχεια, όλοι οι κυνόδοντες έπεσαν ο ένας μετά τον άλλο στο σώμα του κυνηγού καθώς το σώμα του άνδρα έγινε το σώμα ενός υπέροχου ελαφιού.. Πρώτα τα αγαπημένα του σκυλιά: Ιχνοβάτες γεννημένοι στη Γνώση, Ο Μέλαμπος γεννήθηκε στη Σπάρτη, Παμφάγος, Dorée, Oribasos. Μετά ο τεράστιος Νεβροφώνος, ο γρήγορος Πτερέλας, ο άγριος Θέρον, Agré με απίστευτο ταλέντο. Μετά Lelaps, Hylée, Πεμενής, Δρόμας, Canache, Αυτοκόλλητο, Τίγρης, Alcée, χιλ. Μετά ο Νάπε που είναι ακόμα λύκος, Ο Λάδωνας της Σικυώνας αν περισσότερο, Aello ο ακούραστος, Λευκό λευκό σαν το χιόνι, Η Harpya και τα δύο μικρά της. Μετά η Λυκίσκη και ο αδελφός της ο Κύπριος, Απόλυτο όλο μαύρο, Ο Χάρπαλος με λευκή κηλίδα στο μέτωπο, Μελανωμένος, Lachne, ο Λακωνικός, Labros, Αγρίοδος. Ο τελευταίος ήταν ο Hylactor με την οδυνηρή φωνή, τόσο οξύς, τόσο διαπεραστικό και ήταν το κόκκαλο του δεξιού χεριού του Actaeon, δεν έχει μεταμορφωθεί ακόμα σε τσόκαρα, που κρατούσε ανάμεσα στους κυνόδοντες του.”
Pascal Quignard, Τελευταίο Βασίλειο VII, Το ασύνδετο, p. 225.
