6 Φεβρουάριος 1914

69 Πόρτλαντ Δικαστήριο, Λονδίνο

Cher professeur Freud,

D’abord en ce qui concerne les extraits joints. Il s’agit (1) de la traduction de vers de Sapho à l’objet aimé, qui illustre joliment la relation entre Libido et Angst en décrivant les symptômes d’un Angstanfall, (2) un extrait de presse exposant une intéressante conception de Hamlet, και (3) la correspondance sur la ψα parue à ce jour dans le Βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό, les principales lettres étant marquées d’une croix en marge. Auriez-vous la gentillesse de me les retourner? Vous verrez que le para­noïaque Mercier, υιός ⁽¹⁾ d’un père français qui défend la «pureté d’esprit anglaise» et abomine tout ce qui vient du continent, s’est fourré dans un guêpier. Les quatre lettres de cette semaine, y compris celle de Stoddart, directeur de l’asile de Bethlem et psychiatre bien connu, nous sont favorables. Le rédacteur en chef a cependant écarté une lettre de Eder (que j’ai écrite) qui se bornait à contester les citations que Mercier faisait de Maeder et était écrite avec une grande suavité. Dans l’ensemble, ως εκ τούτου, la situation est assez bonne, et tout fair play n’a pas disparu de la vieille Angleterre⁽²⁾.

Sans nouvelles de vous depuis bien longtemps, je me demandais s’il y avait de nouvelles complications avec Loe, qui exigeraient un certain temps d’adaptation. Je suis ravi d’apprendre qu’elle va mieux, mais j’ai hâte de savoir tout ce qui s’est passé, si Herbert Jones est encore là, ce qu’ils ont décidé, si elle vient à Londres, κλπ.. Elle ne m’écrit pas du tout.

Je suis ravi que Louis vous ait plu, je craignais que vous ne le trouviez trop évi­dent. Il m’a intéressé d’un point de vue historique, et en tant que démonstration des contributions que peut apporter la ψα aux problèmes historiques, mais aussi peut-être sur un plan psychiatrique (paranoïa contre hypocondrie).

Jung nous a envoyé une circulaire, et nous voterons tous lors de notre réunion de jeudi prochain. Στο Journal oj Mental Science d’octobre paraît un très remarquable compte rendu de l’essai Wandlungen de Jung, signé par un certain Alexander Neuer (inconnu de moi, et qui ne figure pas dans l’annuaire des médecins)⁽³⁾. C’est un disciple d’Adler, il fait remonter Jung à Adler (pas d’un point de vue historique) et il est très perspicace quant à «l’attaque voilée, mais sauvage» de Jung contre vous. Si vous le souhaitez, je pourrais vous procurer un exemplaire de la revue.

Je découvre que les trois étapes du développement mental de l’humanité suivant Comte (que nous avions vainement recherchées l’an passé) sont les stades religieux, métaphysique et positiviste: votre originalité n’est nullement entamée. De la série complète animisme, mythologie, religion, φιλοσοφία, science, il omet les deux pre­miers, – caractéristiques de sa période ! Je suis débordé de toutes parts, et suis ravi d’apprendre qu’il en va de même pour vous. Qu’écrivez-vous à présent ? J’espère ne pas trop vous ennuyer.

Ειλικρινείς φιλίες,

Bien fidèlement et cordialement

Jones.

2. Voir les lettres de W. Η. B. Stoddart, William Brown, David Forsyth et Edith G. Collett, Bri­tish Médical Journal, 1, 1914, p, 340-341, en réponse à celles de Charles Mercier, Βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό, 1, 1914, p. 172-173, 276.

3. Alexander Neuer, An Attempt to Expound the Psycho-Analytical Theory, Journal oj Mental Science, 59, 1913, p. 660-666.

452 F

Καθ.. Ο Δρ. Freud

1^αυτός Φεβρουάριος 1914 Βιέννη, IX. Berggasse 19

Cher Ami,

Μόνο καλά νέα : την απεργία ¹ έχει τελειώσει, μπορούμε να πάμε. Αλλιώς τίποτα, εκτός από το ότι γράφω, που γράφω πάντα ², και δεν έχω χρόνο για αυτό.

Σήμερα το πρωί, Ο Μάγκνους Χίρσφελντ ήταν εκεί, και το μεσημέρι περιμένουμε τον van Eeden (3) που έδωσε ένα συνέδριο εδώ με τον Heller και τον Rank.

Το καύχημα σου για την καλή σου υγεία και η δεύτερη έκδοσή σου με αγγίζει με συμπαθητικό τρόπο.

Εγκάρδια, με συγγνώμη για τη συντομία

Freud σας

1. Βλέπω 447 F, σημείωση 3.
2. Πιθανώς «Συμβολή στην ιστορία του ψυχαναλυτικού κινήματος» (1914δ), σε Πέντε μαθήματα ψυχανάλυσης.
3. Frederik Willem van Eeden (1860-1932), ένας παλιός γνώριμος του Φρόυντ; Ολλανδός νευρολόγος, ποιητής και κοινωνικός μεταρρυθμιστής ; ιδρυτής της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής αποικίας Walden στο Bussum (1898). Σύμφωνα με τον Τζόουνς (II, p. 391), Ο Φρόιντ και ο ίδιος είχαν προσπαθήσει μάταια να τον προσελκύσουν στην ψυχανάλυση (βλέπε επίσης Πρακτικά, II, p. 410, συνάντηση του 8 II 1910).

173

[Καρτ ποστάλ]

1^αυτός Φεβρουάριος 1914 [Βιέννη]

Αγαπητέ Jones,

Σας ευχαριστούμε για την υποβολή σας. Ο Λούης είναι πολύ ενδιαφέρον και όμορφα γραμμένος. — γράφω, γράφω, αδυσώπητα. Συγγνώμη για τη συντομία μου. Ο Λόι συμπεριφέρεται καλύτερα. Ολοκληρώθηκε η απεργία των τυπογράφων.

Με εκτίμηση Φρόιντ

451 Σίδερο

INTERNATIONAL JOURNAL OF MEDICAL ψυχαναλύω Επιμέλεια από τον καθηγητή D^r SIgM. Freud συντάκτες: Ο Δρ. μικρό. Ferenczi, Βουδαπέστη, VII. Eiisabethring 54/ Ο Δρ. Otto Rank, Wien IX / 4, Simon σκέφτηκε σοκάκι 8 Verlag Hugo Heller 8c ° C, Βιέννη, Εγώ. Αγρότη Market N ° 3 Abonnementspreis : όλο το χρόνο (6 Φυλλάδια, 36-40 Τόξο) K 21.60 = Mk. 18.

Βουδαπέστη, ο 29 Ιανουάριος 1914

Αγαπητέ καθηγητή,

J’espère commencer ici une série de lettres dans lesquelles il ne sera pas question de maladie (je veux dire, de ma propre maladie).

Le seul événement notable que je puisse mentionner depuis mon retour, est le discours du Professeur Apathy ¹ (Apathy des neurofibrilles) contre la psychanalyse. Il a pris la tête du « mouvement eugénique » et s’est déchaîné pour cette raison contre la psychanalyse en tant qu’égarement panérotique de l’esprit juif. Quelques journaux libéraux ont réagi à cette attaque, en défendant les Juifs, montrant le « petit grain de vérité » dans vos enseigne­ments, et mettant en garde contre l’identification entre psychanalyse et judaïsme.

Les critiques de mon recueil d’articles ² vont sortir dans les semaines à venir ; elles seront favorables, car je n’ai pas adressé d’exemplaires de presse à mes opposants prévisibles.

Chez le procureur, les antinomies entre les deux types de femmes semblent, eneffet,s’estomper. Sa prédilection consciente pour les juifs et sa secrète

antipathie à leur égard sont., à mon avis, étroitement reliées au complexe de castration.

Je traite un cas d’impuissance depuis un an et demi : je suis de plus en plus sûr de pouvoir le rattacher à une constitution sadique-anale. Dans le coït, le patient voit (Ics) 1) un acte de cruauté, 2) de l’incontinence (non pas uréthrale mais anale). Il retient le sperme, comme un individu normal les excréments. Le patient a longtemps souffert d’incontinentia alvi [1]. Il est incroyablement réservé, il ne se laisse « aller » en aucune manière.

Un de ses frères est interné à vie pour un meurtre commis en état d’ex­citation. Deux autres frères sont plus ou moins impuissants. Un de ses cousins (d’un caractère anal évident) est ce même homme impuissant pour lequel Stekel et moi avons fait un jour une consultation.

Je suis avide d’avoir des nouvelles.

Cordialement votre F.ferenczi]

L Istvan Apathy (1863-1922). Professeur d’histologie, zoologue, mais aussi poète et feuil­letoniste. Membre fondateur de la Société hongroise de sciences sociales. Lors de la séance du 24 Εγώ 1914 (constitution d’une section d’eugénique), Apathy attaqua la «vision du monde véreuse » de Freud, qualifiant celui-ci de « représentant d’un panérotisme sémitique ». Géza Szilagyi répondit â cette attaque d’Apathy dans le quotidien Az Ujsag (Le Journal) (« Freud és Apathy»), ο 11 και 12 Μάρτιος.

2. Βλέπω 422 Σίδερο, σημείωση 2.

19 Ιανουάριος 1914

69 Πόρτλαντ Δικαστήριο, Λονδίνο

Cher professeur Freud,

Je note donc qu’il faut voter pour Dresde si on nous en donne la possibilité. Notre groupe ne pouvant être légalement intégré à la Vereinigung avant que le Congrès ne l’accepte, j’imagine que, pour l’instant, nous n’avons pas le droit de vote, mais je demande à Eder, le secrétaire, qui s’entend mieux que moi avec Jung, de lui écrire à cette fin. Mais j’imagine que le vote sera «croisé», et ne représentera donc pas la force relative des deux parties.

Mon attitude, dans les deux occasions, ne me paraît pas aussi incohérente que, visiblement, elle vous a semblé. Les deux fois, je souhaite la dissolution, si on peut l’obtenir en toute sûreté, αλλά βλέπω μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια μειοψηφία ομάδων που προσπαθούν να την επιβάλουν σε μια εποχή που δεν συμβαίνει τίποτα, και να διερευνήσει πιθανότητες όταν η άλλη πλευρά θέτει την ερώτηση του Κογκρέσου. Ωστόσο, τα σχόλιά σας για τις κριτικές μου έκαναν έντονη εντύπωση., γιατί θα ανάγκαζε μια απόφαση πιο αναπόφευκτα από οποιαδήποτε πρόταση αυτή τη στιγμή.

Αυτό που λες για την κατάσταση του Loe με στεναχωρεί, αλλά φαντάζομαι ότι εξηγείται εν μέρει από την ψυχική της κατάσταση ενώ περιμένει τον Χέρμπερτ Τζόουνς. Ανυπομονώ να δω τι θα βγει από την επίσκεψή του., αν έρθουν στο Λονδίνο, κλπ., Βασίζομαι σε εσάς να με ενημερώσετε, μιας και δεν μου γράφει αυτή τη στιγμή.

Όσο για το πολύ ασαφές θέμα του δικού μου γάμου, Σίγουρα θα ακολουθήσω τη συμβουλή σας αφιερώνοντας χρόνο για να σκεφτώ και να επιλέξω ήρεμα, συμβουλές που θεωρώ και σοφές και απαραίτητες. Η ιδέα, φυσικά, μου έχει έρθει πολλές φορές τελευταία, κάτι που είναι φυσικό δεδομένων των συνθηκών (εγκατάσταση, κλπ.), αλλά καταλαβαίνω καλά ότι θα έπρεπε να γίνω περισσότεροι "πλήρης" [τετελεσμένος] στην ανάλυση των δικών μου νοητικών μηχανισμών πριν διακινδυνεύσω να συνδέσω τη μοίρα μου με αυτή κάποιου άλλου.

Με ρωτάς για τον Μωυσή. Ένας από τους λόγους που ελπίζω να το υπογράψεις, είναι ότι, είτε το κάνεις είτε όχι, η πατρότητα του κειμένου θα προκύψει αρκετά καθαρά από το ύφος και το περιεχόμενο, και αν δεν το κάνεις, Οι κάτοικοι της Ζυρίχης δεν θα παραλείψουν να αναρωτηθούν τι σημαίνουν όλα αυτά, κλπ..

Έχω μια περίεργη περίπτωση αυτή τη στιγμή, αρκετά κοντά στην περίπτωση της υστερικής παράνοιας του Bjerre¹. Ένα ηλικιωμένο κορίτσι από 45 ετών πιστεύει ότι ο εφημέριος της ενορίας και η αδελφή της της κάνουν ακατάλληλες παρατηρήσεις για την ευχαρίστηση που τη βλέπουν να κοκκινίζει, ότι με την προτροπή της μητέρας του κάνει νύξεις σε αυτήν από την κορυφή του άμβωνα του, και ένας άλλος άντρας δεν θέλει να τη γνωρίσει γιατί πιστεύει ότι είναι ερωτευμένη μαζί του ; ένας αδελφός πάσχει από παραφρένεια. Όλα αυτά μοιάζουν πολύ με παράνοια., με πολύ σαφείς προβολές, αλλά, μετά από ένα μήνα ανάλυσης, Είμαι σίγουρος ότι είναι απλώς υστερική. Αντιδρά στην ανάλυση σαν μια συνηθισμένη υστερική (συμπάθεια, καμία μη φυσιολογική διαίσθηση, κλπ.) και έχει ήδη κάνει κάποια πρόοδο.

Ένα δυσάρεστο πράγμα μόλις συνέβη εδώ. Mercier, καταξιωμένος ψυχίατρος, που απευθύνεται σε Βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό, μια επιστολή χυδαία και προσβλητική, να διαμαρτυρηθούν για τη «φαλλική λατρεία» και την «πορνογραφία» του «φροϋδισμού»². Malheureusement, είναι ένας ενοχλητικός αντίπαλος, γιατί δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει (συνταξιούχος) παρά ηγετικές διαμάχες, και έχει τέτοιο κόμπλεξ από διαμάχη [σύμπλεγμα τσακωμού] ή τέτοια Querulantenwahn [μανία για αποδοκιμασία] ότι γενικά καταλήγει να εξαντλεί τους αντιπάλους του που έχουν λιγότερο χρόνο, και για άλλη μια φορά είναι αδίστακτος και ανέντιμος, παραμορφώνει λέξεις και προτάσεις για να κάνει λογοπαίγνια, χωρίς να ενδιαφέρεται καθόλου να ανακαλύψει την αλήθεια; έχει επίσης ένα ασυνήθιστο καλό στυλό και δεν του λείπει το πνεύμα, όλα τα πράγματα που του επιτρέπουν πάντα να «κόβει το καρφί τους» στους αντιπάλους του, ειδικά όταν μπορεί να διεγείρει προκαταλήψεις προς όφελός του.

Πήγα να δω τον Έντερ, που είχε ήδη γράψει ένα απίθανο γράμμα (το ψα ήταν το μεγαλύτερο όρος Πίσγα³ αιώνες, κλπ.) κάτι που θα ήταν ακατάλληλο από αυτή την άποψη και θα είχε ενθουσιάσει μόνο την πολεμική του Mercier. Μιλήσαμε για αυτό το θέμα και αποφασίσαμε να περιμένουμε μια εβδομάδα, για να δω αν έγραφε κάποιος άλλος, στο ένα ή στο άλλο στρατόπεδο, και αν όχι, να αφήσει αυτή την ιστορία να βυθιστεί στη λήθη που της αξίζει. Σίγουρα σύντομα θα έχουμε νέες αφορμές για αντιπαράθεση, και μάλλον ευνοϊκότερο, ή εν πάση περιπτώσει λιγότερο εξευτελιστικό. Ωστόσο, αν κάποιος άλλος αναλάβει την πρόκληση του Mercier, ή υπερασπίζεται τον εαυτό του γραπτώς, θα πρέπει να επέμβουμε. Τι πιστεύετε για όλα αυτά; ?

Εργάζομαι ακούραστα και έχω μεταφράσει σχεδόν τα μισά κείμενα του Ferenczi⁴.

Ο Αβραάμ συμμετείχε στη συνεισφορά ο Επετηρίδα για τα τέλη Φεβρουαρίου, αλλά δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν⁵.

Με φιλικούς χαιρετισμούς σε εσάς

Jones.

1. Poul Bjerre, Για τη ριζική αντιμετώπιση της χρόνιας παράνοιας, Επετηρίδα, 3, 1912, p. 795-847.
2. Δείτε το Βρετανικό ιατρικό περιοδικό, 1, 1914, p. 172-173, 276. Τσαρλς Α. Mercier, Μ.Β. 1878, MD. 1905, Λονδίνο ; πρώην λέκτορας για την παραφροσύνη στην Ιατρική Σχολή του Νοσοκομείου Charing Cross και συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου ενός Text Book oj Insanity, Λονδίνο, Κύκνος ηλιοφάνεια, 1902.
3. Βουνό ανατολικά του Ιορδάνη, από την κορυφή της οποίας ο Γιαχβέ έδειξε στον Μωυσή τη Γη της Επαγγελίας (Δευτερονόμιο 34,1).
4. Jones (1916 η).
5. Jones (1914 ένα, 1914 η).

Βερολίνο W, Rankestrasse 24

15.1.14.

Αγαπητέ καθηγητή,

Σε απάντηση στις ερωτήσεις σας :

1. Eitingon (από ότι μου είπε ο ίδιος) βρέθηκε στη Βιέννη για πρώτη φορά στα τέλη Ιανουαρίου 1907.
2. L’ Η «Φροϋδική Ένωση» πρέπει να είχε πραγματοποιήσει την πρώτη της συνάντηση γύρω στα μέσα του έτους 1907. Εγώ ο ίδιος, Έκανα μια παρουσίαση σε μια από τις πρώτες συναντήσεις (σχετικά με το σεξουαλικό τραύμα που υπέστη) που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο 1907; Έπρεπε να το πω προς το τέλος του καλοκαιριού.

3. Το τρίτο ερώτημα είναι δύσκολο να απαντηθεί.. Όταν έφτασα στο Burghölzli τον Δεκέμβριο 1904, μας ενδιέφερε ήδη η ψυχανάλυση. Το ενδιαφέρον αυτό αυξήθηκε ραγδαία κατά την περίοδο που ακολούθησε. Για την προηγούμενη περίοδο, εδώ είναι το σίγουρο :

1. «Απόκρυφα φαινόμενα» (1902) de Jung, στην οποία αναφέρεται η Ερμηνεία των ονείρων σας (p. 102).
2. Η ανάλυση του Jung επιχειρήθηκε στον ασθενή Β. Στ., δημοσιεύτηκε στο παράρτημα της «Ψυχολογίας της πρώιμης άνοιας».
3. Αρκετές από τις μελέτες που διεξήγαγε η Ένωση έχουν ήδη δημοσιευτεί.
4. Μια υστερία είχε αναλύσει ο Γιουνγκ (σε 1904, σίγουρα).

Υποθέτω ότι ένα πολύ διαρκές ενδιαφέρον για την ψυχανάλυση εμφανίστηκε πιθανώς το 19ο3, αλλά ίσως μόνο σε 1904.

Σπεύδω να σας στείλω τους εγκάρδιους χαιρετισμούς μου.. Ο αφοσιωμένος σας

Αβραάμ.

450 Σίδερο

INTERNATIONAL JOURNAL OF MEDICAL ψυχαναλύω Επιμέλεια από τον καθηγητή D^r SIgM. Freud συντάκτες : Ο Δρ. μικρό. Ferenczi, Βουδαπέστη, VII. Elisabethring 54/ Ο Δρ. Otto Rank, Wien IX / 4, Simon σκέφτηκε σοκάκι 8 Verlag Hugo Heller & C °, Βιέννη, Εγώ. Αγρότη Market N ° 3 Abonnementspreis: όλο το χρόνο (6 Φυλλάδια, 36-40 Τόξο) K 21.60 = Mk. 18.

Βουδαπέστη, ο 15 Ιανουάριος 1914

Αγαπητέ καθηγητή,

Je crains de ne pas être présentable pour une visite dimanche et de ne pouvoir jouir de votre table dominicale, car samedi et dimanche j’aurai encore à subir (en deux temps) de petites interventions sur mon organe olfactif bien maltraité. Mais je serai peut-être suffisamment remis dimanche soir pour pouvoir bavarder quelques heures avec vous. Je pense que je n’entreprendrai mon voyage de retour que lundi après-midi — en homme tout à fait bien-portant, Ελπίζω.

Ma consultation marche bien. Je suis occupé à plein temps. Je viens de commencer (il y a trois jours) l’analyse d’un masochiste typique, un homme de valeur, très intelligent (procureur), qui est venu me voir indirectement sur votre conseil. Une dame (une jeune veuve) qui l’aime et qu’il voudrait bien aimer lui aussi, est allée un jour vous demander conseil et vous avez dirigé le patient sur moi. (La dame n’était au courant que de l’impuissance, pas du masochisme.)

C’est curieux comme on entend différemment l’histoire de la maladie et la plainte des patients selon qu’on a été, ou non, informé par avance du contexte. Il en va pour nous des plaintes des patients comme du matériel des rêves : on ne sait jamais de prime abord si elles sont à prendre dans le sens positif ou négatif. Κι όμως, il arrive tout aussi souvent que les patients racontent le contraire de ce qui est vrai dans l’inconscient plutôt qu’une partie de la perception réelle d’eux-mêmes. Si on connaît la struc­ture d’une névrose, on sépare dès le premier entretien le bon grain (per­ception de soi-même) de l’ivraie (formation réactionnelle). Si l’on n’est pas encore instruit, on a tendance à ne pas croire le malade du tout.

Le patient masochiste commence son récit par le fait qu’au fond il n’a jamais été amoureux des femmes avec lesquelles il s’était engagé dans des manipulations masochistes. Για παράδειγμα, la femme avec laquelle il entre­tient maintenant depuis plus de dix ans une relation de cette sorte, lui est (sentimentalement) tout à fait étrangère. Il accomplit l’acte masochiste (oscula at nates) * * comme un devoir de fonctionnaire, une fois par semaine » (ipsissima verba) **, et il a alors une éjaculation. Mais s’il aime vraiment une femme, il ne peut même pas se représenter l’acte masochiste avec elle — par contre, il est, en face d’elles (de ces femmes), absolument inhibé pour l’intromission et l’éjaculation (pas entièrement pour l’érection). C’est une confirmation frappante de votre théorie du masochisme, selon laquelle le masochiste est soumis, précisément, à la personne non aimée (pour repousser la menace de castration qui lui est venue d’une telle personne). — Vous m’avez dit, à l’époque que, d’après votre expérience, le masochiste homo­sexuel a été menacé autrefois par le père, le masochiste hétérosexuel par la mère Mais on peut aussi imaginer un cas (peut-être celui-ci en est-il un) où les tendances masochistes se développent à l’égard d’un certain type et l’impuissance à l’égard de l’autre type du même sexe (Όταν, Για παράδειγμα, le garçon a rencontré un accueil aimable auprès d’une femme et une cruelle menace auprès d’une autre, il pourrait, αργότερα, devenir impuissant avec des personnes féminines aimantes, mais développer à l’égard des femmes de type sévère une contrainte masochiste).

Le deuxième rêve de mon patient apporta une confirmation encore plus nette de votre hypothèse (il va sans dire que je ne lui donne encore absolument aucune explication, mais que je le laisse parler de façon inin­terrompue). Il a rêvé qu’il était parti, guéri, de la cure avec moi et que mon assistant et moi avions déclaré que son cas était unique; c’était le premier cas où le masochisme était reconnu comme (?). Il ne se souvient pas du mot à la place du point d’interrogation, il s’agit de deux expressions dont il ne se souvient pas. La première idée est : obligatio faciendi ***, la deuxième, servitut!!. **** ². Έτσι, deux expressions juridiques, dont la deuxième, ειδικά, qui signifie à la fois servage, soumission, a été jusqu’à présent caractéristique du masochisme dans ce sens-là; mais qui devront, από εδώ και πέρα, être aussi interprétées dans le sens du droit romain, à savoir comme le devoir de supporter les interventions d’une tierce personne sur ma propriété.

Au revoir et à bientôt votre Ferenczi

L’article polonais n’est tout de même pas assez cachère pour le Jahrbuch, trop long pour la Zeitschrift, très approprié pour Imago.

* Στα Λατινικά στο κείμενο : baisers sur les fesses.

** Στα Λατινικά στο κείμενο : selon ses propres dires.

*** Στα Λατινικά στο κείμενο : obligation de s’exécuter.

**** Στα Λατινικά στο κείμενο : servage, esclavage.

1. Dans sa conférence sur un «Cas de fétichisme du pied», ο 11 III 1914, à l’Association viennoise, Freud a proposé une formulation inverse : « Quelqu’un qui a été intimidé tôt par un homme, aura tendance à être masochiste envers les femmes, et inversement », Λεπτά, IV, p. 280.
2. Obligatio ad faciendum : « une obligation qui consiste à faire, à agir, et non à omettre quelque chose ; celui qui n’accomplit pas ce devoir commet un délit punissable par la loi ». Servitut : « Restriction du droit de propriété par le droit de jouissance d’autrui sous forme de servitudes (Για παράδειγμα, droit de passage, droit de pâturage, usufruit). » Karl Luggauer, Juristenlatein (Latin juridique), 2^και εκδ., Klagenfurt, 1970.

Γκέτινγκεν, 15. Εγώ. 1914

Αγαπητέ καθηγητή,

Θα μπορούσα να διαβάσω την επιστολή του Bjerre;, που μου είπες (πρέπει σε κάθε περίπτωση να έχει κολλήσει σε γενικότητες). Φυσικά θα σας το στείλω πίσω το συντομότερο δυνατό.. Αν αυτό το αίτημα σας φαίνεται αδιάκριτο, παρακαλώ με συγχωρείτε και θεωρήστε το άκυρο. Θα ήθελα ακόμα να ξέρω πού να τοποθετήσω τον Bjerre, ειδικά σε σχέση με τους κατοίκους της Ζυρίχης. Δεν ταιριάζουμε ²⁶.

Όλα αυτά τα πράγματα, που αποτελούν το αντικείμενο της τρέχουσας εργασίας σας, είναι ιδιαίτερα παρόντες στο μυαλό μου και με απασχολούν με περισσότερους από έναν τρόπους. Αυτή η χρονιά θα φέρει αναμφίβολα διαύγεια και λίγο φρέσκο ​​και χαρούμενο πόλεμο!

Με τις πιο τρυφερές μου αναμνήσεις.

Ο Λου Αντρέας σου.

Ο Sigmund Freud στον Lou Andreas-Salomé (μάλλον με το γράμμα του Bjerre) αμέσως μετά το 15 Ιανουάριος 1915.

Ο Λου Αντρέας-Σαλομέ στον Σίγκμουντ Φρόιντ (πιθανώς επιστρέφοντας το γράμμα του Bjerre) ζητώντας μια δοκιμή του Συμβολή στην ιστορία του ψυχαναλυτικού κινήματος με απόψεις σχετικά με, αυτό το έργο τον Ιούνιο 1914.

26. Από τον Αύγουστο 1912 βάναυσως ; μια τελική συζήτηση έγινε τον Απρίλιο : cf. σημειώνεις 11 περισσότερο 1913 στην Εφημερίδα.

Βιέννη, IX, Berggasse 19

12.1.14.

Αγαπητέ φίλε,

Nous sommes donc tous d’accord pour Dresde. Notre réunion a lieu le 14.

Vos remarques sur l’exhibition (à l’instigation de Monsieur votre fils) me paraissent très pertinentes. Je pense qu’il doit en aller de même pour toutes les perversités, et que de nou­veaux points de vue s’ouvrent là, pour la thérapie et pour notre compréhension.

Je suis tout à la rédaction de l’histoire du mouvement psychanalytique ¹. Le texte sera très énergique et sans détours. Je vous demande votre aide, pour l’instant, sur les points suivants :

ένα. Quand Eitingon est-il venu chez moi à Vienne pour la première fois?

β. Quand l’Association Freudienne de Zürich a-t-elle com­mencé son activité?

γ. Quand a commencé à la clinique de Bleuler l’intérêt pour la psychanalyse?

Avec mes salutations et mes remerciements cordiaux, Πιστό σας

Freud.

(1) μικρό. Freud : «Συμβολή στην ιστορία του ψυχαναλυτικού κινήματος», 1914, trad. fr. Payot.

449 F

Καθ.. Ο Δρ. Freud

ο 12 Ιανουάριος 1914 Βιέννη, IX. Berggasse 19

Cher Ami,

Je travaille avec rage sur «l’Histoire du mouvement psycha» et j’ai aussi beaucoup à faire par ailleurs. Alors je vous prie d’accepter sans arrière- pensée des informations purement pratiques.

Nous voterons tous pour Dresde. Jones m’écrit à ce sujet aujourd’hui ; c’est compliqué et incompréhensible. Mais lui n’entre pas en ligne de compte, Είπε, puisque son groupe n’a pas encore été agréé (1).

Je n’arriverai probablement pas à lire le travail de Karpinska. Votre agrément suffit bien. Comme le Jahrbuch est complet, peut-être le pren­drons-nous dans la Zeitschrift?

Si vous venez le dimanche 18, j’espère que vous aurez aussi du temps pour nous. Arrangement habituel. Voulez-vous de Lou à notre table? Εγκάρδιους χαιρετισμούς

Freud σας

Π.-Σ. Apporter lettre de Brill.

1. Jung n’avait pas encore reconnu l’Association britannique — laquelle n’était donc abso­lument pas en mesure d’agir (Jones, II, p. 160).