19 Ιανουάριος 1914
69 Πόρτλαντ Δικαστήριο, Λονδίνο
Cher professeur Freud,
Je note donc qu’il faut voter pour Dresde si on nous en donne la possibilité. Notre groupe ne pouvant être légalement intégré à la Vereinigung avant que le Congrès ne l’accepte, j’imagine que, pour l’instant, nous n’avons pas le droit de vote, mais je demande à Eder, le secrétaire, qui s’entend mieux que moi avec Jung, de lui écrire à cette fin. Mais j’imagine que le vote sera «croisé», et ne représentera donc pas la force relative des deux parties.
Mon attitude, dans les deux occasions, ne me paraît pas aussi incohérente que, visiblement, elle vous a semblé. Les deux fois, je souhaite la dissolution, si on peut l’obtenir en toute sûreté, αλλά βλέπω μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια μειοψηφία ομάδων που προσπαθούν να την επιβάλουν σε μια εποχή που δεν συμβαίνει τίποτα, και να διερευνήσει πιθανότητες όταν η άλλη πλευρά θέτει την ερώτηση του Κογκρέσου. Ωστόσο, τα σχόλιά σας για τις κριτικές μου έκαναν έντονη εντύπωση., γιατί θα ανάγκαζε μια απόφαση πιο αναπόφευκτα από οποιαδήποτε πρόταση αυτή τη στιγμή.
Αυτό που λες για την κατάσταση του Loe με στεναχωρεί, αλλά φαντάζομαι ότι εξηγείται εν μέρει από την ψυχική της κατάσταση ενώ περιμένει τον Χέρμπερτ Τζόουνς. Ανυπομονώ να δω τι θα βγει από την επίσκεψή του., αν έρθουν στο Λονδίνο, κλπ., Βασίζομαι σε εσάς να με ενημερώσετε, μιας και δεν μου γράφει αυτή τη στιγμή.
Όσο για το πολύ ασαφές θέμα του δικού μου γάμου, Σίγουρα θα ακολουθήσω τη συμβουλή σας αφιερώνοντας χρόνο για να σκεφτώ και να επιλέξω ήρεμα, συμβουλές που θεωρώ και σοφές και απαραίτητες. Η ιδέα, φυσικά, μου έχει έρθει πολλές φορές τελευταία, κάτι που είναι φυσικό δεδομένων των συνθηκών (εγκατάσταση, κλπ.), αλλά καταλαβαίνω καλά ότι θα έπρεπε να γίνω περισσότεροι "πλήρης" [τετελεσμένος] στην ανάλυση των δικών μου νοητικών μηχανισμών πριν διακινδυνεύσω να συνδέσω τη μοίρα μου με αυτή κάποιου άλλου.
Με ρωτάς για τον Μωυσή. Ένας από τους λόγους που ελπίζω να το υπογράψεις, είναι ότι, είτε το κάνεις είτε όχι, η πατρότητα του κειμένου θα προκύψει αρκετά καθαρά από το ύφος και το περιεχόμενο, και αν δεν το κάνεις, Οι κάτοικοι της Ζυρίχης δεν θα παραλείψουν να αναρωτηθούν τι σημαίνουν όλα αυτά, κλπ..
Έχω μια περίεργη περίπτωση αυτή τη στιγμή, αρκετά κοντά στην περίπτωση της υστερικής παράνοιας του Bjerre1. Ένα ηλικιωμένο κορίτσι από 45 ετών πιστεύει ότι ο εφημέριος της ενορίας και η αδελφή της της κάνουν ακατάλληλες παρατηρήσεις για την ευχαρίστηση που τη βλέπουν να κοκκινίζει, ότι με την προτροπή της μητέρας του κάνει νύξεις σε αυτήν από την κορυφή του άμβωνα του, και ένας άλλος άντρας δεν θέλει να τη γνωρίσει γιατί πιστεύει ότι είναι ερωτευμένη μαζί του ; ένας αδελφός πάσχει από παραφρένεια. Όλα αυτά μοιάζουν πολύ με παράνοια., με πολύ σαφείς προβολές, αλλά, μετά από ένα μήνα ανάλυσης, Είμαι σίγουρος ότι είναι απλώς υστερική. Αντιδρά στην ανάλυση σαν μια συνηθισμένη υστερική (συμπάθεια, καμία μη φυσιολογική διαίσθηση, κλπ.) και έχει ήδη κάνει κάποια πρόοδο.
Ένα δυσάρεστο πράγμα μόλις συνέβη εδώ. Mercier, καταξιωμένος ψυχίατρος, που απευθύνεται σε Βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό, μια επιστολή χυδαία και προσβλητική, να διαμαρτυρηθούν για τη «φαλλική λατρεία» και την «πορνογραφία» του «φροϋδισμού»2. Malheureusement, είναι ένας ενοχλητικός αντίπαλος, γιατί δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει (συνταξιούχος) παρά ηγετικές διαμάχες, και έχει τέτοιο κόμπλεξ από διαμάχη [σύμπλεγμα τσακωμού] ή τέτοια Querulantenwahn [μανία για αποδοκιμασία] ότι γενικά καταλήγει να εξαντλεί τους αντιπάλους του που έχουν λιγότερο χρόνο, και για άλλη μια φορά είναι αδίστακτος και ανέντιμος, παραμορφώνει λέξεις και προτάσεις για να κάνει λογοπαίγνια, χωρίς να ενδιαφέρεται καθόλου να ανακαλύψει την αλήθεια; έχει επίσης ένα ασυνήθιστο καλό στυλό και δεν του λείπει το πνεύμα, όλα τα πράγματα που του επιτρέπουν πάντα να «κόβει το καρφί τους» στους αντιπάλους του, ειδικά όταν μπορεί να διεγείρει προκαταλήψεις προς όφελός του.
Πήγα να δω τον Έντερ, που είχε ήδη γράψει ένα απίθανο γράμμα (το ψα ήταν το μεγαλύτερο όρος Πίσγα3 αιώνες, κλπ.) κάτι που θα ήταν ακατάλληλο από αυτή την άποψη και θα είχε ενθουσιάσει μόνο την πολεμική του Mercier. Μιλήσαμε για αυτό το θέμα και αποφασίσαμε να περιμένουμε μια εβδομάδα, για να δω αν έγραφε κάποιος άλλος, στο ένα ή στο άλλο στρατόπεδο, και αν όχι, να αφήσει αυτή την ιστορία να βυθιστεί στη λήθη που της αξίζει. Σίγουρα σύντομα θα έχουμε νέες αφορμές για αντιπαράθεση, και μάλλον ευνοϊκότερο, ή εν πάση περιπτώσει λιγότερο εξευτελιστικό. Ωστόσο, αν κάποιος άλλος αναλάβει την πρόκληση του Mercier, ή υπερασπίζεται τον εαυτό του γραπτώς, θα πρέπει να επέμβουμε. Τι πιστεύετε για όλα αυτά; ?
Εργάζομαι ακούραστα και έχω μεταφράσει σχεδόν τα μισά κείμενα του Ferenczi4.
Ο Αβραάμ συμμετείχε στη συνεισφορά ο Επετηρίδα για τα τέλη Φεβρουαρίου, αλλά δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν5.
Με φιλικούς χαιρετισμούς σε εσάς
Jones.
- Poul Bjerre, Για τη ριζική αντιμετώπιση της χρόνιας παράνοιας, Επετηρίδα, 3, 1912, p. 795-847.
- Δείτε το Βρετανικό ιατρικό περιοδικό, 1, 1914, p. 172-173, 276. Τσαρλς Α. Mercier, Μ.Β. 1878, MD. 1905, Λονδίνο ; πρώην λέκτορας για την παραφροσύνη στην Ιατρική Σχολή του Νοσοκομείου Charing Cross και συγγραφέας πολλών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου ενός Text Book oj Insanity, Λονδίνο, Κύκνος ηλιοφάνεια, 1902.
- Βουνό ανατολικά του Ιορδάνη, από την κορυφή της οποίας ο Γιαχβέ έδειξε στον Μωυσή τη Γη της Επαγγελίας (Δευτερονόμιο 34,1).
- Jones (1916 η).
- Jones (1914 ένα, 1914 η).