Μηνιαία Αρχεία: Σεπτέμβριος 1907

25-09-1907 Jung à Freud

46 J

Burgholzli Ζυρίχη, 25. IX. 07.

Τιμήθηκε ο καθηγητής!

Η απάντησή μου φτάνει δυστυχώς, πάλι με κάποια καθυστέρηση, γιατί τις τελευταίες μέρες τις περνούσα κυρίως στο κρεβάτι, λόγω οξείας γαστρεντερίτιδας. Είμαι ακόμα αρκετά εξασθενημένος εξαιτίας αυτού.

Θα ήμουν πολύ ευγνώμων αν μπορούσατε να μου πάρετε τη φωτογραφία που τραβήχτηκαν από τους γιους σας. Μπορώ να σας ζητήσω να μου πείτε πού μπορώ να βρω το φυλλάδιο;? Θα ήθελα να το αγοράσω.

Μόλις ιδρύσαμε μια εταιρεία εδώ στη Ζυρίχη φροϋδικός των γιατρών (1) η οποία θα πραγματοποιήσει την πρώτη της συνεδρίαση την ερχόμενη Παρασκευή. Έχουμε γύρω στα δώδεκα άτομα. Στην ημερήσια διάταξη υπάρχει φυσικά καζουισμός.

Το εγχείρημα της ίδρυσης ενός περιοδικού δεν θα με δυσαρεστούσε, Όπως γνωρίζετε; αλλά δεν θα ήθελα να βιαστώ το θέμα, γιατί πρέπει πρώτα να ικανοποιήσω τις άλλες δεσμεύσεις μου. Μόνο όταν όλα αυτά είναι ξεκάθαρα θα μπορέσω να αναλάβω μια τέτοια νέα επιχείρηση.. Επιπλέον, αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με το θέμα ενός διεθνούς ερευνητικού ινστιτούτου για τα αίτια των ψυχικών ασθενειών. (2). Πρέπει επίσης να περιμένουμε την επίλυση αυτού του ζητήματος. Σε κάθε περίπτωση δεν επιτρέπεται να σκεφτώ την αναθεώρηση μέχρι το δεύτερο μισό του 1908. Τότε το πράγμα θα έρθει, ας πούμε, σχεδόν από μόνο του..

Θεωρώ ότι ο Eitingon είναι μια απολύτως ανίσχυρη φλυαρία - μόλις εκφωνηθεί αυτή η χωρίς αγάπη κρίση, μου φαίνεται ότι ζηλεύω την ανεπιφύλακτη παραβίαση των πολυγαμικών ενστίκτων του. Αφαιρώ το "χωρίς δύναμη" ως πολύ συμβιβαστικό. Σίγουρα δεν θα δώσει ποτέ κάτι σταθερό, ίσως γίνει βουλευτής στη Δούμα (3)?

Το Δr Ο Γκρος μου είπε ότι απαλλάσσονταν αμέσως από τη μεταφορά στον γιατρό, κάνοντας τους ανθρώπους σεξουαλικούς ανηθικιστές. Η μεταφορά στο γιατρό και η μόνιμη στερέωσή της δεν είναι, Είπε, παρά σύμβολο μονογαμίας, και έτσι κάνει ένα σύμπτωμα, ως σύμβολο καταστολής. Η πραγματικά υγιής κατάσταση για τον νευρωτικό είναι η σεξουαλική ανηθικότητα. Έτσι σε συνδέει με τον Νίτσε. Μου φαίνεται ότι η σεξουαλική καταστολή είναι πολύ σημαντική και απαραίτητη ως παράγοντας πολιτισμού, παρόλο που είναι παθογόνος για πολλά κατώτερα όντα. Πρέπει να υπάρχουν κάποιες ενοχλήσεις στον κόσμο. Τέλος, ο πολιτισμός είναι μόνο ο καρπός απεχθών πραγμάτων. Μου φαίνεται ότι ο Γκρος το πάει πολύ μακριά, με τους σύγχρονους, στο δόγμα του σεξουαλικού βραχυκυκλώματος, που δεν είναι ούτε πνευματικό, ούτε με καλό γούστο, αλλά μόνο βολικό, και επομένως κάθε άλλο παρά στοιχείο που παράγει πολιτισμό.

Με τους χαιρετισμούς μου, είστε πλήρως αφοσιωμένοι

Νέος.

1. Ο Jung αναφέρει σε μια παρουσίαση με θέμα «Η τρέχουσα κατάσταση της εφαρμοσμένης ψυχολογίας σε διάφορες χώρες του πολιτισμού» (Journal of Applied Psychology, πτήση. Εγώ, 1907-1908, p. 4^ 9 τετρ. : «Τότε ιδρύσαμε το φθινόπωρο 1907 ένας φροϋδικός μελετητής της κοινωνίας (που περιλαμβάνει περίπου 20 μέλη), Πρόεδρος είναι ο καθηγητής Bleuler. Βλ.. G.W., 18.

2. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για αυτό το έργο.

3. Η Ρωσική Δούμα, που συνέρχεται για πρώτη φορά σε 1906, διαλύθηκε από τον τσάρο; εκλέχτηκαν στη συνέχεια δύο ντουμάς, που όμως παρέμεινε χωρίς αποτέλεσμα.

19-09-1907 Freud à Jung

45 F

Ρώμη, 19 επτά.07 (1).

Αγαπητό μου συνάδελφο

A mon arrivée ici j’ai trouvé votre lettre sur le déroulement ultérieur du congrès. Αυτή δεν έχει κατάθλιψη μου, και σημειώνω με ικανοποίηση ότι δεν είστε περισσότερο. Για σένα, Νομίζω ότι αυτή η εμπειρία θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα, ceux du moins qui me tiennent le plus à cœur. Chez moi, le respect de la cause s’accroît à nouveau. J’étais déjà sur le chemin de me dire : quoi, après dix ans déjà sur la voie de la considération? ce ne peut rien être là de convenable. Τώρα, je peux de nou­veau le tenir pour tel. Mais vous voyez, la tactique que vous avez adoptée jusqu’ici perd son fondement. Les gens ne veulent pas qu’on leur fasse la leçon. C’est pourquoi maintenant ils ne comprennent pas les choses les plus simples. Le jour où ils voudront, il s’avérera qu’ils comprennent les plus compliquées aussi. Jusque-là la consigne est : continuer à travailler, discuter le moins possible. On ne pourrait en effet que dire à l’un : vous êtes un imbécile, à l’autre : vous êtes un filou, et il est à bon droit exclu de réaliser l’expression de ces convictions-là. Nous savons par ailleurs que ce sont de pauvres bougres, qui crai­gnent d’une part de choquer, de nuire à leur carrière, et qui de l’autre, sont(2) enchaînés dans la peur du refoulé en eux- mêmes. Il nous faut attendre qu’ils périssent tous ou qu’ils deviennent lentement minorité. Ce qui arrive de frais et de nou­veau nous appartient de toute manière.

Je ne peux malheureusement pas citer de mémoire les beaux vers de C. F. Meyer qui se terminent ainsi :

Und jenes Glöcklein, das so lustig schellt Da kommt ein neuer Protestant zur Welt (3).

[Et cette clochette, qui sonne si gaiement, C’est que vient au monde un nouveau protestant.]

Aschaffenburg toutefois, que vous avez si brillamment percé à jour (voir plus haut mon lapsus calami : suis au lieu de sont), est apparemment le filou principal, car il a ceci en lui de toujours tout savoir mieux. Il faut se souvenir de cela. Vous relevez très justement l’absolue stérilité de nos adversaires, qui doi­vent s’épuiser en insultes et en répétitions identiques, alors que nous pouvons continuer à travailler, de même que tous ceux qui se joignent à nous. Le Celte (4) qui vous a surpris n’est certainement pas le seul; nous entendrons parler cette année de partisans inattendus et vous en obtiendrez d’autres dans votre florissante école.

A présent voici mon ceterum censeo (5) : fondons notre revue. On va insulter, acheter et lire. Les années de lutte vous paraî­tront un jour les plus belles, dans le souvenir. A mon sujet, s’il vous plaît, ne faites pas tant d’histoires. Je suis trop humain pour être bon à cela. Votre souhait de posséder mon portrait m’amène à exprimer en retour un souhait qui sera certainement plus facile à exaucer. II y a quinze ans que je n’ai pas posé de mon plein gré pour un photographe, car je suis à ce point vani­teux que je supporte mal la décadence physique. Il y a deux ans, j’ai dû me faire photographier (sur décret) pour l’exposition d’Hygiène, mais j’ai tellement horreur de cette photographie que je ne veux rien faire pour qu’elle parvienne en votre posses­sion. Mes fils ont fait à peu près à la même époque une photo- graphie de moi qui est tout à fait sans artifice et bien meilleure. Si vous voulez, je la chercherai à Vienne pour vous. Ce qu’il y a de meilleur et de plus flatteur pour moi, c’est sans doute la plaquette que C.F. Schwerdtner a confectionnée pour mon cinquantième anniversaire (6). Si vous me dites un mot d’assen­timent, je vous la ferai parvenir.

Je vis tout à fait solitairement ici à Rome, dans quelques fan­tasmes, et je compte rentrer dans les derniers jours du mois seule­ment. Mon adresse est Hôtel Milano. Avec le début des vacances j’ai profondément enterré la science et j’aimerais maintenant revenir un peu à moi et tirer quelque chose de moi. La ville incomparable est le lieu qu’il faut pour cela. Quand bien même le principal de mon travail devrait être fait, je veux néanmoins collaborer avec vous et les plus jeunes, aussi longtemps que cela ira. Eitingon (7), que j’ai rencontré à Florence, est mainte­nant ici et me rendra sans doute bientôt visite, pour me relater des impressions détaillées d’Amsterdam. Il semble s’être à nouveau pourvu de quelque femme. Cette praxis éloigne de la théorie. Quand j’aurai tout à fait surmonté ma libido (au sens ordinaire), je me mettrai à une « vie amoureuse des hommes (8) ».

Avec mes salutations cordiales et dans l’attente de votre réponse,

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Dr Freud.


1. Αναπαράγεται στον Φρόιντ, Αλληλογραφία 1873-1939, Freud fut à Florence les 15 και 16 Σεπτέμβριος, où il rencontra Eitingon, et à Rome du 17 ο 26 Σεπτέμβριος. Βλ.. Jones, II, p. 38 τ.μ., et les lettres à la famille écrites ce mois-là (Αλληλογραφία).

2. Bin [suis] corrigé en sind [sont].

3. Citation inexacte du poème épique de Conrad Ferdinand Meyer (1825- 1895), Huttens letzte Tage [Les derniers jours de Hutten], 1871, XXIV. Dans sa réponse à un questionnaire de la revue viennoise Neue Blätter für Literatur und Kunst, Freud avait cité ce poème dans une liste de « dix bons livres ». Βλ.. Freud, Αλληλογραφία 1873-1939, lettre à Hugo Heller du Iαυτός Νοέμβριος 1906, faussement datée de 1907 στην 1σχετικά με édition.

4. Der Celte [le Celte] a été faussement lu comme étant der Alte [le vieux] στην Αλληλογραφία 1873-1939.

5. Allusion à la formule célèbre par laquelle Caton l’Ancien (234-149 av. J.-C.) terminait tous ses discours devant le Sénat romain : Ceterum censeo Carthaginem esse delendam. [Εκτός, je pense qu’il faut détruire Carthage].

6. Les partisans de Freud à Vienne firent frapper à l’occasion de son cinquantième anniversaire, ο 6 περισσότερο 1906, une médaille dessinée par un sculpteur viennois réputé, Karl Maria Schwerdtner (1874-1916). Le recto porte un profil de Freud, le verso Œdipe devant le Sphinx, encadré du vers de Sophocle « Celui qui résolut l’énigme fameuse du sphinx et fut un homme très puissant » (en grec). Δείτε pl. 6.

7. Max Eitingon (1881-1943), né en Galicie, passa sa jeunesse à Leipzig. Volontaire au Burghölzli, il alla de là à Vienne et assista aux soirées du mercredi les 23 et 3o janvier 1907. Il était le premier étranger à rendre visite à Freud, cf. la lettre que Freud lui écrivit le 24 Ιανουάριος 1922, στην Αλληλογραφία 1873-1939. Membre fondateur de l’Association berlinoise de psychanalyse, 1910, et sixième membre du « comité » en 1919, cf. la notice après 321 J. Ίδρυσε σε 1921 la policlinique berlinoise de psycha­nalyse, se proposant de rendre la thérapeutique analytique accessible à de plus larges couches de la population et d’organiser des cours de formation analytique, comprenant l’analyse didactique obligatoire. Il partit pour la Palestine en 1934, où il fonda l’Association de psychanalyse de Palestine.

8. Freud avait déjà annoncé à la société du mercredi du 28 Νοέμβριος 1906 qu’il projetait une étude sur « la vie amoureuse de l’homme ». Βλ.. Λεπτά, Εγώ, p. 66; cf. επίσης 209 F, n. 7 και 288 F, n. 1.

04-09-1907 Jung à Freud

43 J

Hotel de l’Europe Amsterdam, 4. IX. 1907.

Τιμήθηκε ο καθηγητής!

Μόνο δύο βιαστικές λέξεις, να συντομεύσω κάτι. Μίλησα σήμερα το πρωί; Δυστυχώς, Δεν μπορούσα να ολοκληρώσω τη διάλεξή μου, γιατί θα είχα ξεπεράσει το όριο κατά μισή ώρα, που δεν μου επιτρεπόταν(1). Εδώ είναι ένα άσχημο άντρο δολοφόνων. Πρόκειται πράγματι για συναισθηματική αντίσταση. Ο Ασάφενμπουργκ έκανε δύο τσακίσματα στη διάλεξή του (αντί για "χωρίς γεγονότα", «γεγονότα») που μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ασυνείδητα είναι ήδη καλά μολυσμένος. Εξ ου και η εξαγριωμένη επίθεσή του. Σε συνομιλία, επέλεξε σημαντική, δεν επιδιώκει ποτέ να πάρει μάθημα, αλλά προσπαθεί να αποδείξει πόσο απίστευτα μεγάλο είναι το λάθος μας. Αλλά δεν προσπαθεί να ακούσει περισσότερα για τους λόγους μας. Συγκέντρωσα μια ολόκληρη σειρά από υπέροχες παρατηρήσεις σχετικά με τις αντίθετες επιδράσεις του. Όσο για τα άλλα, ο καθένας κολλάει χαλαρά στις μπλούζες αυτού που περπατάει μπροστά του και που έχει περισσότερο βάρος. Η συζήτηση δεν θα γίνει μέχρι αύριο. Δεν θα πω τίποτα αν είναι δυνατόν, γιατί κάθε λέξη που θυσιάζουμε σε αυτές τις αντιστάσεις είναι απώλεια. Είναι τρομερό μάτσο, βρώμα ματαιοδοξίας, Η Janet δυστυχώς πρώτη. Χαίρομαι που ποτέ πριν δεν μπήκατε στο καβγά ενός τέτοιου αυτοκαταστροφικού συλλόγου.. Πόση ανοησία και βλακεία! Παρ' όλα αυτά, Έχω την εντύπωση ότι η αιτία ζυμώνει. Ωστόσο, εξακολουθούν να αγνοούνται περίπου τρία άτομα μεγάλης ευφυΐας και δημιουργικής δύναμης., που είναι αρκετά προικισμένοι για να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον, και αυτό στη Γερμανία. Εμείς στην Ελβετία είμαστε πλέον λίγο εκτός κέντρου. Είδα για άλλη μια φορά ότι αν θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι στην υπόθεση, πρέπει να μένεις στα πιο βασικά πράγματα. Αυτό που ο κόσμος δεν ξέρει δεν Ωστόσο, είναι πέρα ​​από κάθε κατανόηση, και τι δεν κάνουν θέλω το να μην ξέρεις είναι απλά απίστευτο. Ο Aschaffenburg αντιμετώπισε μια ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωση και όταν ο ασθενής ήθελε να μιλήσει για σεξουαλικά συμπλέγματα, της απαγόρευσε να μιλήσει γι' αυτό, επομένως — το φροϋδικό δόγμα είναι ανοησία ! Α[schaffenburg] το διακηρύσσει δημόσια και χτυπάει στο στήθος του ενώ το λέει (φυσικά με υποκείμενους ηθικολογικούς τόνους). Πώς μπορούμε να μιλήσουμε σε ανθρώπους σε αυτές τις συνθήκες;? Με τους καλύτερους χαιρετισμούς, είσαι πάντα αφοσιωμένος

Νέος.


1. Αυτό το επεισόδιο (καθώς και ολόκληρο το «Πρώτο Διεθνές Συνέδριο Ψυχιατρικής, νευρολογίας και βοήθειας για τρελούς», 2-7 Σεπτέμβριος) περιγράφεται αναλυτικά από τον Jones, II, p. 118 τετρ., και Ellenberger, Η Ανακάλυψη του Ασυνείδητου, p. 796-798. Για την παρουσίαση του Γιουνγκ, βλέπω 82 F, n. 3. Αυτό του Aschaffenburg εμφανίστηκε στην έκθεση του συνεδρίου, Μηνιαίο περιοδικό, πτήση. XXII, 1907, p. τετρ.

02-09-1907 Freud à Jung

42 F

Hôtel Annenheim και Seehof στη λίμνη Ossiach (Carinthie) Annenheim, ο 2 επτά, 1907 (1).

Αγαπητό μου συνάδελφο,

Ξέρω λοιπόν ότι είσαι στο Άμστερνταμ, λίγο πριν ή αμέσως μετά την επικίνδυνη συνδιάσκεψή σας, απασχολημένος με την υπεράσπιση της υπόθεσης μου, και σχεδόν νιώθω δειλία στο να ψάχνω για μανιτάρια στο δάσος ή να κολυμπάω σε μια ήσυχη λίμνη στην Καρινθία στο μεταξύ., αντί να υπερασπιστώ ο ίδιος την υπόθεση μου ή τουλάχιστον να βάλω τον εαυτό μου στο πλευρό σου. Για να ηρεμήσω, Λέω στον εαυτό μου ότι είναι καλύτερα έτσι για τον σκοπό, ότι εσύ, όπως ο άλλος, το δεύτερο, αφιερώστε τουλάχιστον ένα μέρος της αντίστασης που θα προετοίμαζε για μένα, ότι άχρηστες επαναλήψεις θα ακούγαμε μόνο αν έλεγα ξανά τα ίδια, και ότι είσαι ο καταλληλότερος για προπαγάνδα, γιατί πάντα έβρισκα αυτό το κάτι στο πρόσωπό μου, τα λόγια μου ή οι ιδέες μου απωθούσαν τους άντρες ως ξένους, ενώ οι καρδιές είναι ανοιχτές για σένα. Εάν εσείς, έναν υγιή άνθρωπο, θεωρείς τον εαυτό σου υστερικό, Πρέπει να διεκδικήσω τον «εμμονικό» τύπο για τον εαυτό μου., της οποίας κάθε μέλος ζει σαν μέσα σε έναν κλειστό κόσμο.

Δεν ξέρω αν ήσουν ή θα είσαι τυχερός ή άτυχος; αλλά αυτή τη στιγμή θα ήθελα να είμαι μαζί σου, να χαίρεσαι που δεν είσαι πια μόνος, και, αν χρειάζεστε κάποια ενθάρρυνση, να σου πω για τα χρόνια της έντιμης αλλά επώδυνης μοναξιάς μου, που ξεκίνησε για μένα μόλις κοίταξα για πρώτη φορά τον νέο κόσμο; από την έλλειψη συμπάθειας και κατανόησης των πιο στενών φίλων; οδυνηρά επεισόδια κατά τη διάρκεια των οποίων πίστεψα ότι έκανα λάθος και σκεφτόμουν πώς θα μπορούσαμε ακόμα να κάνουμε μια αποτυχημένη ζωή κερδοφόρα για τους αγαπημένους μας; της πεποίθησης, που σταδιακά εδραιώθηκε και μπορούσε ακόμα να προσκολλάται στην ερμηνεία των ονείρων σαν βράχος στο σερφ; και της ήσυχης βεβαιότητας που επιτέλους με κυρίευσε και με διέταξε να περιμένω μέχρι να απαντήσει μια φωνή στο άγνωστο πλήθος στη δική μου. Ήταν δικό σου; Δεν ξέρω τώρα ότι σας χρωστάει και ο Bleuler. Να είστε ευγνώμονες γι' αυτό και μην αφήνετε τον εαυτό σας να διαταραχθεί στην εμπιστοσύνη του να ζήσετε μέχρι τη νίκη και να την απολαύσετε.

Ευτυχώς, δεν χρειάζεται ακόμη να ζητήσω τη συμπάθειά σας πολύ έντονα για την πάσχουσα κατάστασή μου.. Μπήκα στην κλιμακτηριακή ηλικία μέσω της δυσπεψίας (που ακολούθησε γρίπη) αρκετά επίμονος, αλλά που κατά τη διάρκεια αυτών των όμορφων εβδομάδων ηρεμίας διαλύθηκε εκτός από πολύ μικρές υπενθυμίσεις.

Αποφασίστηκε στο σπίτι μου εδώ και πολύ καιρό ότι θα έρθω στη Ζυρίχη. Αλλά το βλέπω σαν ταξίδι Χριστουγέννων ή Πάσχα, στη δουλειά, όχι όπως είμαι τώρα, όπου όλες οι επενδύσεις απορρίπτονται σχεδόν όπως κατά τη διάρκεια του ύπνου. Είναι πράγματι πραγματική ανάγκη για μένα να περάσω μερικές ώρες κουβεντιάζοντας ξανά μαζί σας.

Με εκτίμηση (και τις ευχές μου!)

Σας

Dr Freud.


1.]Αναπαράγεται στον Φρόιντ, Αλληλογραφία 18731939, εν μέρει στο Schur, Freud, Ζώντας και Πεθαίνοντας ; σχεδόν ολόκληρη η δεύτερη παράγραφος στον Τζόουνς, II, p. 118 τετραγωνικά.