46 J

Burgholzli Ζυρίχη, 25. IX. 07.

Τιμήθηκε ο καθηγητής!

Η απάντησή μου φτάνει δυστυχώς, πάλι με κάποια καθυστέρηση, γιατί τις τελευταίες μέρες τις περνούσα κυρίως στο κρεβάτι, λόγω οξείας γαστρεντερίτιδας. Είμαι ακόμα αρκετά εξασθενημένος εξαιτίας αυτού.

Θα ήμουν πολύ ευγνώμων αν μπορούσατε να μου πάρετε τη φωτογραφία που τραβήχτηκαν από τους γιους σας. Μπορώ να σας ζητήσω να μου πείτε πού μπορώ να βρω το φυλλάδιο;? Θα ήθελα να το αγοράσω.

Μόλις ιδρύσαμε μια εταιρεία εδώ στη Ζυρίχη φροϋδικός των γιατρών (1) η οποία θα πραγματοποιήσει την πρώτη της συνεδρίαση την ερχόμενη Παρασκευή. Έχουμε γύρω στα δώδεκα άτομα. Στην ημερήσια διάταξη υπάρχει φυσικά καζουισμός.

Το εγχείρημα της ίδρυσης ενός περιοδικού δεν θα με δυσαρεστούσε, Όπως γνωρίζετε; αλλά δεν θα ήθελα να βιαστώ το θέμα, γιατί πρέπει πρώτα να ικανοποιήσω τις άλλες δεσμεύσεις μου. Μόνο όταν όλα αυτά είναι ξεκάθαρα θα μπορέσω να αναλάβω μια τέτοια νέα επιχείρηση.. Επιπλέον, αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με το θέμα ενός διεθνούς ερευνητικού ινστιτούτου για τα αίτια των ψυχικών ασθενειών. ⁽²⁾. Πρέπει επίσης να περιμένουμε την επίλυση αυτού του ζητήματος. Σε κάθε περίπτωση δεν επιτρέπεται να σκεφτώ την αναθεώρηση μέχρι το δεύτερο μισό του 1908. Τότε το πράγμα θα έρθει, ας πούμε, σχεδόν από μόνο του..

Θεωρώ ότι ο Eitingon είναι μια απολύτως ανίσχυρη φλυαρία - μόλις εκφωνηθεί αυτή η χωρίς αγάπη κρίση, μου φαίνεται ότι ζηλεύω την ανεπιφύλακτη παραβίαση των πολυγαμικών ενστίκτων του. Αφαιρώ το "χωρίς δύναμη" ως πολύ συμβιβαστικό. Σίγουρα δεν θα δώσει ποτέ κάτι σταθερό, ίσως γίνει βουλευτής στη Δούμα ⁽³⁾?

Το Δ^r Ο Γκρος μου είπε ότι απαλλάσσονταν αμέσως από τη μεταφορά στον γιατρό, κάνοντας τους ανθρώπους σεξουαλικούς ανηθικιστές. Η μεταφορά στο γιατρό και η μόνιμη στερέωσή της δεν είναι, Είπε, παρά σύμβολο μονογαμίας, και έτσι κάνει ένα σύμπτωμα, ως σύμβολο καταστολής. Η πραγματικά υγιής κατάσταση για τον νευρωτικό είναι η σεξουαλική ανηθικότητα. Έτσι σε συνδέει με τον Νίτσε. Μου φαίνεται ότι η σεξουαλική καταστολή είναι πολύ σημαντική και απαραίτητη ως παράγοντας πολιτισμού, παρόλο που είναι παθογόνος για πολλά κατώτερα όντα. Πρέπει να υπάρχουν κάποιες ενοχλήσεις στον κόσμο. Τέλος, ο πολιτισμός είναι μόνο ο καρπός απεχθών πραγμάτων. Μου φαίνεται ότι ο Γκρος το πάει πολύ μακριά, με τους σύγχρονους, στο δόγμα του σεξουαλικού βραχυκυκλώματος, που δεν είναι ούτε πνευματικό, ούτε με καλό γούστο, αλλά μόνο βολικό, και επομένως κάθε άλλο παρά στοιχείο που παράγει πολιτισμό.

Με τους χαιρετισμούς μου, είστε πλήρως αφοσιωμένοι

Νέος.

1. Ο Jung αναφέρει σε μια παρουσίαση με θέμα «Η τρέχουσα κατάσταση της εφαρμοσμένης ψυχολογίας σε διάφορες χώρες του πολιτισμού» (Journal of Applied Psychology, πτήση. Εγώ, 1907-1908, p. 4^ 9 τετρ. : «Τότε ιδρύσαμε το φθινόπωρο 1907 ένας φροϋδικός μελετητής της κοινωνίας (που περιλαμβάνει περίπου 20 μέλη), Πρόεδρος είναι ο καθηγητής Bleuler. Βλ.. G.W., 18.

2. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για αυτό το έργο.

3. Η Ρωσική Δούμα, που συνέρχεται για πρώτη φορά σε 1906, διαλύθηκε από τον τσάρο; εκλέχτηκαν στη συνέχεια δύο ντουμάς, που όμως παρέμεινε χωρίς αποτέλεσμα.

45 F

Rome, 19 επτά.07 (1).

Αγαπητό μου συνάδελφο

A mon arrivée ici j’ai trouvé votre lettre sur le déroulement ultérieur du congrès. Αυτή δεν έχει κατάθλιψη μου, και σημειώνω με ικανοποίηση ότι δεν είστε περισσότερο. Για σένα, Νομίζω ότι αυτή η εμπειρία θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα, ceux du moins qui me tiennent le plus à cœur. Chez moi, le respect de la cause s’accroît à nouveau. J’étais déjà sur le chemin de me dire : quoi, après dix ans déjà sur la voie de la considération? ce ne peut rien être là de convenable. Τώρα, je peux de nou­veau le tenir pour tel. Mais vous voyez, la tactique que vous avez adoptée jusqu’ici perd son fondement. Les gens ne veulent pas qu’on leur fasse la leçon. C’est pourquoi maintenant ils ne comprennent pas les choses les plus simples. Le jour où ils voudront, il s’avérera qu’ils comprennent les plus compliquées aussi. Jusque-là la consigne est : continuer à travailler, discuter le moins possible. On ne pourrait en effet que dire à l’un : vous êtes un imbécile, à l’autre : vous êtes un filou, et il est à bon droit exclu de réaliser l’expression de ces convictions-là. Nous savons par ailleurs que ce sont de pauvres bougres, qui crai­gnent d’une part de choquer, de nuire à leur carrière, et qui de l’autre, sont⁽²⁾ enchaînés dans la peur du refoulé en eux- mêmes. Il nous faut attendre qu’ils périssent tous ou qu’ils deviennent lentement minorité. Ce qui arrive de frais et de nou­veau nous appartient de toute manière.

Je ne peux malheureusement pas citer de mémoire les beaux vers de C. F. Meyer qui se terminent ainsi :

Und jenes Glöcklein, das so lustig schellt Da kommt ein neuer Protestant zur Welt (3).

Aschaffenburg toutefois, que vous avez si brillamment percé à jour (voir plus haut mon lapsus calami : suis au lieu de sont), est apparemment le filou principal, car il a ceci en lui de toujours tout savoir mieux. Il faut se souvenir de cela. Vous relevez très justement l’absolue stérilité de nos adversaires, qui doi­vent s’épuiser en insultes et en répétitions identiques, alors que nous pouvons continuer à travailler, de même que tous ceux qui se joignent à nous. Le Celte ⁽⁴⁾ qui vous a surpris n’est certainement pas le seul; nous entendrons parler cette année de partisans inattendus et vous en obtiendrez d’autres dans votre florissante école.

A présent voici mon ceterum censeo ⁽⁵⁾ : fondons notre revue. On va insulter, acheter et lire. Les années de lutte vous paraî­tront un jour les plus belles, dans le souvenir. A mon sujet, s’il vous plaît, ne faites pas tant d’histoires. Je suis trop humain pour être bon à cela. Votre souhait de posséder mon portrait m’amène à exprimer en retour un souhait qui sera certainement plus facile à exaucer. II y a quinze ans que je n’ai pas posé de mon plein gré pour un photographe, car je suis à ce point vani­teux que je supporte mal la décadence physique. Il y a deux ans, j’ai dû me faire photographier (sur décret) pour l’exposition d’Hygiène, mais j’ai tellement horreur de cette photographie que je ne veux rien faire pour qu’elle parvienne en votre posses­sion. Mes fils ont fait à peu près à la même époque une photo- graphie de moi qui est tout à fait sans artifice et bien meilleure. Si vous voulez, je la chercherai à Vienne pour vous. Ce qu’il y a de meilleur et de plus flatteur pour moi, c’est sans doute la plaquette que C.F. Schwerdtner a confectionnée pour mon cinquantième anniversaire ⁽⁶⁾. Si vous me dites un mot d’assen­timent, je vous la ferai parvenir.

Je vis tout à fait solitairement ici à Rome, dans quelques fan­tasmes, et je compte rentrer dans les derniers jours du mois seule­ment. Mon adresse est Hôtel Milano. Avec le début des vacances j’ai profondément enterré la science et j’aimerais maintenant revenir un peu à moi et tirer quelque chose de moi. La ville incomparable est le lieu qu’il faut pour cela. Quand bien même le principal de mon travail devrait être fait, je veux néanmoins collaborer avec vous et les plus jeunes, aussi longtemps que cela ira. Eitingon ⁽⁷⁾, que j’ai rencontré à Florence, est mainte­nant ici et me rendra sans doute bientôt visite, pour me relater des impressions détaillées d’Amsterdam. Il semble s’être à nouveau pourvu de quelque femme. Cette praxis éloigne de la théorie. Quand j’aurai tout à fait surmonté ma libido (au sens ordinaire), je me mettrai à une « vie amoureuse des hommes ⁽⁸⁾ ».

Avec mes salutations cordiales et dans l’attente de votre réponse,

Με φιλικούς χαιρετισμούς

D^r Freud.

2. Bin [suis] corrigé en sind [sont].

3. Citation inexacte du poème épique de Conrad Ferdinand Meyer (1825- 1895), Huttens letzte Tage [Les derniers jours de Hutten], 1871, XXIV. Dans sa réponse à un questionnaire de la revue viennoise Neue Blätter für Literatur und Kunst, Freud avait cité ce poème dans une liste de « dix bons livres ». Βλ.. Freud, Αλληλογραφία 1873-1939, lettre à Hugo Heller du I^αυτός Νοέμβριος 1906, faussement datée de 1907 στην 1^{σχετικά με} édition.

4. Der Celte [le Celte] a été faussement lu comme étant der Alte [le vieux] στην Αλληλογραφία 1873-1939.

5. Allusion à la formule célèbre par laquelle Caton l’Ancien (234-149 av. J.-C.) terminait tous ses discours devant le Sénat romain : Ceterum censeo Carthaginem esse delendam. [Εκτός, je pense qu’il faut détruire Carthage].

6. Les partisans de Freud à Vienne firent frapper à l’occasion de son cinquantième anniversaire, ο 6 περισσότερο 1906, une médaille dessinée par un sculpteur viennois réputé, Karl Maria Schwerdtner (1874-1916). Le recto porte un profil de Freud, le verso Œdipe devant le Sphinx, encadré du vers de Sophocle « Celui qui résolut l’énigme fameuse du sphinx et fut un homme très puissant » (en grec). Δείτε pl. 6.

7. Max Eitingon (1881-1943), né en Galicie, passa sa jeunesse à Leipzig. Volontaire au Burghölzli, il alla de là à Vienne et assista aux soirées du mercredi les 23 et 3o janvier 1907. Il était le premier étranger à rendre visite à Freud, cf. la lettre que Freud lui écrivit le 24 Ιανουάριος 1922, στην Αλληλογραφία 1873-1939. Membre fondateur de l’Association berlinoise de psychanalyse, 1910, et sixième membre du « comité » en 1919, cf. la notice après 321 J. Il fonda en 1921 la policlinique berlinoise de psycha­nalyse, se proposant de rendre la thérapeutique analytique accessible à de plus larges couches de la population et d’organiser des cours de formation analytique, comprenant l’analyse didactique obligatoire. Il partit pour la Palestine en 1934, où il fonda l’Association de psychanalyse de Palestine.

8. Freud avait déjà annoncé à la société du mercredi du 28 Νοέμβριος 1906 qu’il projetait une étude sur « la vie amoureuse de l’homme ». Βλ.. Λεπτά, Εγώ, p. 66; cf. επίσης 209 F, n. 7 και 288 F, n. 1.

43 J

Hotel de l’Europe Amsterdam, 4. IX. 1907.

Τιμήθηκε ο καθηγητής!

Μόνο δύο βιαστικές λέξεις, να συντομεύσω κάτι. Μίλησα σήμερα το πρωί; Δυστυχώς, Δεν μπορούσα να ολοκληρώσω τη διάλεξή μου, γιατί θα είχα ξεπεράσει το όριο κατά μισή ώρα, που δεν μου επιτρεπόταν⁽¹⁾. Εδώ είναι ένα άσχημο άντρο δολοφόνων. Πρόκειται πράγματι για συναισθηματική αντίσταση. Ο Ασάφενμπουργκ έκανε δύο τσακίσματα στη διάλεξή του (αντί για "χωρίς γεγονότα", «γεγονότα») που μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ασυνείδητα είναι ήδη καλά μολυσμένος. Εξ ου και η εξαγριωμένη επίθεσή του. Σε συνομιλία, επέλεξε σημαντική, δεν επιδιώκει ποτέ να πάρει μάθημα, αλλά προσπαθεί να αποδείξει πόσο απίστευτα μεγάλο είναι το λάθος μας. Αλλά δεν προσπαθεί να ακούσει περισσότερα για τους λόγους μας. Συγκέντρωσα μια ολόκληρη σειρά από υπέροχες παρατηρήσεις σχετικά με τις αντίθετες επιδράσεις του. Όσο για τα άλλα, ο καθένας κολλάει χαλαρά στις μπλούζες αυτού που περπατάει μπροστά του και που έχει περισσότερο βάρος. Η συζήτηση δεν θα γίνει μέχρι αύριο. Δεν θα πω τίποτα αν είναι δυνατόν, γιατί κάθε λέξη που θυσιάζουμε σε αυτές τις αντιστάσεις είναι απώλεια. Είναι τρομερό μάτσο, βρώμα ματαιοδοξίας, Η Janet δυστυχώς πρώτη. Χαίρομαι που ποτέ πριν δεν μπήκατε στο καβγά ενός τέτοιου αυτοκαταστροφικού συλλόγου.. Πόση ανοησία και βλακεία! Παρ' όλα αυτά, Έχω την εντύπωση ότι η αιτία ζυμώνει. Ωστόσο, εξακολουθούν να αγνοούνται περίπου τρία άτομα μεγάλης ευφυΐας και δημιουργικής δύναμης., που είναι αρκετά προικισμένοι για να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον, και αυτό στη Γερμανία. Εμείς στην Ελβετία είμαστε πλέον λίγο εκτός κέντρου. Είδα για άλλη μια φορά ότι αν θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι στην υπόθεση, πρέπει να μένεις στα πιο βασικά πράγματα. Αυτό που ο κόσμος δεν ξέρει δεν Ωστόσο, είναι πέρα ​​από κάθε κατανόηση, και τι δεν κάνουν θέλω το να μην ξέρεις είναι απλά απίστευτο. Ο Aschaffenburg αντιμετώπισε μια ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωση και όταν ο ασθενής ήθελε να μιλήσει για σεξουαλικά συμπλέγματα, της απαγόρευσε να μιλήσει γι' αυτό, επομένως — το φροϋδικό δόγμα είναι ανοησία ! Α[schaffenburg] το διακηρύσσει δημόσια και χτυπάει στο στήθος του ενώ το λέει (φυσικά με υποκείμενους ηθικολογικούς τόνους). Πώς μπορούμε να μιλήσουμε σε ανθρώπους σε αυτές τις συνθήκες;? Με τους καλύτερους χαιρετισμούς, είσαι πάντα αφοσιωμένος

Νέος.

42 F

Hôtel Annenheim und Seehof am Ossiacher See (Carinthie) Annenheim, ο 2 επτά, 1907 (1).

Αγαπητό μου συνάδελφο,

Ξέρω λοιπόν ότι είσαι στο Άμστερνταμ, λίγο πριν ή αμέσως μετά την επικίνδυνη συνδιάσκεψή σας, απασχολημένος με την υπεράσπιση της υπόθεσης μου, et j’éprouve presque comme une lâcheté de chercher entre­temps des champignons dans les bois ou de me baigner dans un lac paisible de Carinthie, au lieu de défendre moi-même ma cause ou du moins de me placer à vos côtés. Pour m’apaiser, je me dis que c’est mieux ainsi pour la cause, que vous, en tant que l’autre, le second, épargniez une partie au moins de la résistance qui me serait préparée, que l’on n’entendrait que des répétitions inutiles si je disais encore une fois les mêmes choses, et que vous êtes le plus apte à la propagande, car j’ai toujours trouvé que quelque chose dans ma personne, mes paroles ou mes idées rebutait les hommes comme étranger, tandis que les cœurs vous sont ouverts. Si vous, un homme sain, vous consi­dérez du type hystérique, je dois revendiquer pour moi le type « obsessionnel », dont chaque membre vit comme à l’inté­rieur d’un monde fermé.

Je ne sais pas si vous avez eu ou si vous aurez de la chance ou de la malchance; mais j’aimerais en ce moment justement être auprès de vous, me réjouir de ne plus être seul, και, s’il vous faut quelque encouragement, vous parler de mes longues années d’honorable mais douloureuse solitude, qui ont commencé pour moi dès que j’eus posé le premier regard sur le monde nouveau; du manque de sympathie et de compréhen­sion des amis les plus proches; des épisodes angoissants pendant lesquels je croyais moi-même m’être trompé et envisageais la manière dont on pouvait encore rendre une vie échouée profi­table aux siens; de la conviction, qui se consolidait peu à peu et pouvait toujours s’accrocher à l’interprétation des rêves comme à un rocher dans le ressac; et de la tranquille certitude qui a enfin pris possession de moi et m’a ordonné d’attendre jusqu’à ce qu’une voix dans la foule inconnue réponde à la mienne. Ce fut la vôtre; ne sais-je pas à présent que Bleuler vous est également dû. Soyez-en remercié et ne vous laissez pas troubler dans la confiance de vivre jusqu’à la victoire et d’en j ouir.

Par bonheur je ne dois pas encore revendiquer trop fortement votre sympathie envers mon état souffrant. J’ai accompli l’entrée dans l’âge climatérique par une dyspepsie (qui suivait une influenza) assez tenace, mais qui pendant ces belles semaines de tranquillité s’est dissipée hormis de très légers rappels.

Il est arrêté depuis très longtemps chez moi que je viendrais à Zurich. Mais je vois cela comme un voyage de Noël ou de Pâques, en plein travail, non comme je suis maintenant, où tous les investissements sont déchargés presque comme pendant le sommeil. C’est en effet un réel besoin pour moi de passer à nouveau quelques heures à bavarder avec vous.

Με εκτίμηση (et mes vœux!)

Σας

D^r Freud.